Wisaruta's profileseven daysPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
seven daysI hApPy in MY August....iT GoN nA bE gREat TIme...FOr Me. November 07 so x-citex-cite
ตื่นเต้นๆๆๆ จะได้รับปริญญาสักที รอมาเป็นปีเลย ก้อยังงี้หล่ะ ดันเรียนจบ 3 ปีครึ่งอ่ะ 555555555
รู้สึกว่าวัรที่เรารอคอยใกล้จะมาถึงแล้ว อดใจอีกนิด เกือบแล้ว....
ยังงัยก้อขอเชิญเพื่อนๆๆๆ มาร่วมงานของเราด้วยนะ
ซ้อมใหญ่ 15 พย รับจริง 17 พย....2007
อย่าลืมมากันนะ..................................บาย
October 23 เนื้อคู่..... .........................เจอดอกไม้อยากจะซื้อเหลือเกินให้ตาย แต่ไม่รู้ซื้อไปให้ใคร
คนมันไม่มีใคร ได้แต่เดินผ่านไปโดยดี ไปดูหนัง ไม่มีคนนั่งข้างๆซักที ไปเที่ยวไหนฉายเดี่ยวทั้งปี
ส่วนมือถือก็มี แต่ไม่รู้จะโทรหาใคร ไม่ได้ตั้งใจจะเหงา ให้ทำยังไง ก็อยากมีอย่างใครเขา แต่ที่เหงาๆอย่างนี้เพราะจำเป็น เนื้อคู่ฉันมาเกิดหรือหรือยังไม่รู้ หรือไปเดินเล่นอยู่จนเพลินเลยไม่มา
เนื้อคู่ฉันคงอยากลองใจเลยดึงเวลา แกล้งให้ฉันเหงาไปอย่างนั้น หากตัวเธอ มีตัวตนที่แห่งหนใด โปรดจงรู้ฉันอาจเฉาตาย หากเธอยังเล่นตัว ปล่อยให้ฉันอ้างว้างเช่นนี้  ................... พอดีเราเพิ่งฟังเพลงนี้ รู้สึกว่ามันเข้ากับเราดี ก้อเลยชอบ..........เพื่อนๆๆๆลองฟังนะ ..น่ารักดี September 22 อยากรู้.....อยากรู้แต่ไม่อยากถาม.....
ได้ชิดเพียงลมหายใจ แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ ที่ค้างในความรู้สึก ลึกๆเธอคิดยังไง รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้ มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถาม กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป (กลัวรับมันไม่ไหว) ไม่ถามยังดีซะกว่า เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน กลัวคำคำนั้น อาจทำร้ายหัวใจ เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว September 21 Lookong mania......มาแล้ว....หายไปนานเลย
หายไปเชียร์ af มา โหวตกระจายค่ะพี่น้อง เพราะอะไรหรอค่ะ เพราะว่าอิชั้น ปลื้มน้องลูกโป่งมากมายค่ะ
เฝ้าติดตามข่าวน้องไม่ขาดสาย อิชั้นคงบ้าไปแล้ว
เนี่ยตอนนี้ไม่มีรายการแล้ว ชั้นคงเหงาน่าดูเลย อีกอย่าง โชคดีมากๆ เพราะทีวีมาเสียตอนที่af จบแล้ว ดีใจจัง
ช่วงนี้ไม่คอยมีไรตื่นเต้นเท่าไร เพราะ หลงน้องเค้าอ่ะ
ยังงัยก้อเป็นกำลังใจให้น้องเค้าด้วยนะ ถึงไม่สวยแต่เก่ง ช้านชอบ..........
aor manialp..... July 26 ชั้น....และ.......เพื่อน......รัก....กันวันที่ 21 กค.2550
ตื่นแต่เช้าเลย วันนี้ มีนัดกะนก นัฐ ไปงานรับปริญญาของนู๋แจน นู๋อังซักกะหน่อย กะเจออาท ด้วย
ง่วงนอนมาก นอนตอนตี4 เพราะเมื่อคืนไปปากคลองกะเพื่อนหอการค้า และเราก้อขอโทษทุกคนที่รอเรา 2 ชม.
ซึ้งน้ำใจเพื่อนจริงๆ.............
เรามาวันซ้อมใหญ่ เพราะวันจริงเราต้องทำงาน ใจจริงเราอยากมาวันรับจริง เพราะที่นี่เป็นที่เราอยากเรียนมากๆๆๆ
อยากเข้าถึงบรรยากาศที่ขลังๆๆๆๆ อิจฉาเพื่อนๆ อ่ะ
มาถึงก้อเจอเพื่อนๆๆๆที่ไม่ได้เจอกันมานานมาก.....รู้สึกดีจังเลย...รักพวกแกจังว่ะ
ถ่ายรูปสักพัก ก้อเข้าไปซ้อม ส่วนเรารอๆๆๆๆ ค่ะ ประมาณ 5 ชม.เอง รอได้อยู่แล้ว....
เราดีใจกะพวกแกด้วยนะ เราเป็นเพื่อนตลอกไปเด้อออออ....
วันที่ 22 กค.2550
ตื่นแต่เช้าอีกแว้วเรา เพราะต้องไปงานซ้อมใหญ่ของหนึ่ง เล็ก อิ๋ว แน่ง ก้อย.....เพื่อนที่ทำงานทั้งนั้นเลย
Congratulations....ดีใจกะความสำเร็จที่พยายามมาตั้ง 4 ปี และแล้วก้อมีวันนี้...
เอาแค่นี้แหล่ะ......วันหน้ามาใหม่นะ...
............CONGRATULATIONS MY FRIENDS...............
aor เอง ..........................
July 13 ผิดที่เราเจอกันช้าไป...........เรื่องมีอยู่ว่า................
จากคัยคนนั้นที่ทำให้เราเสียเป็นที่สุด.....แต่เค้าไม่เคยที่จะสนใจเราเลย
ไม่เคยคิดว่าเราจะเป็นยังงัย ในวันที่เราไม่มีเค้า...........ใจร้าย...ใจร้ายที่สุด
มันคงลืนลางไปจากความทรงจำของเค้าไปนานแล้ว...........แต่.....
มันยังเกาะติดในหัวใจเราตลอดเวลา.................เราก้าวผ่านอดีตเราไม่ได้....คัยก้อได้มาช่วยเราที
เราเริ่มอ่อนแอลงทุกวัน..........ไม่มีแรงที่จะเริ่มใหม่.........
---------------------------*****-----*****-----*****----------------------------
เวลาทำให้เรามายเจอคัยสักคน.........แต่เค้ามีตัวจริง.....
เศร้าตามระเบียบ....ทำงัยได้หล่ะเรา เจอเค้าช้าไป.....
ถึงเจอเร็วกว่านี้......มันก้อไม่มีทางที่เราจะได้รักกัน
เก็บความรู้สึกไว้คนเดียวดีก่า...........แค่นี้ก้อสุขใจ.....แค่นี้ก้อเกินพอ June 07 ซะหน่อยนะวันนี้มีความสุขจริงๆ เลย เราและเพื่อนที่หอการค้าได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งแม้ว่าไม่ได้อยู่หอด้วยกัน ก็ตาม
ชีวิตทำงานนี้มันสุดๆๆเลย เราก้อยังตามหาฝันของตัวเองต่อไป ชีวิตก้อมีแค่นี้แหล่ะเนอะ ว่ามั้ย
วันนี้เราด้มีโอกาสอ่านเสปสของใครคนหนึ่งที่เราเคยรู้สึกด้วย แต่ตอนนี้มันเป็นแค่อดีตเน่าๆๆๆ เท่านั้น
ทำให้เราพอรู้ว่าเค้าสบายดี และมีความสุขกับสิ่งที่ทำ.......
แอน สู้ต่อไปนะ ไอ้เพื่อน อยู่กะเราแล้วก้ออย่าไปไหนนะวุ้ย ทุกอย่างอยู่ที่แกนะเฟ้ย...เราเป็นกำลังใจให้นะ
ต้า....เรารู้ว่าแกใกล้จะถึงฝันของแกเต็มที่แล้ว สู้ๆๆๆนะ
จัน หายไปไหนว่ะ....ติดต่อกันบ้างดิ
หวาน เพิ่งคุยกันเมื่อเร็วๆนี้ ก้อสบายดีนะ
ผึ้ง แนน หญิง โอ๋ กุ้ง กรุณาติดต่อเพื่อนด่วนนะ ไหนว่าจะไม่ลืมกันงัยว่ะ
ยังงัยวันรับปริญญา อย่าลืมนะเฟ้ย!! February 27 ชีวิตสุดๆ
สองเดือนแล้วที่เราเริ่มงานกับที่ใหม่ซึ่งดูเหมือนว่ายังงัยกัน (สับสน)
งานก้อโอเคนะ แต่...................................
ช่างมันอย่าคิดมากเลย ปวดหัวเปล่าๆๆๆ
เอาน่า อนาคตยังอีกยาวไกล ค้นหาตัวเองไปนะ สู้ๆๆๆๆ
......................................
ไม่ได้อัพสเปสมานานแล้ว เราคิดถึงเพื่อนๆจัง เมื่อไรน้าที่เราจะไดเจอเพื่อนๆอีก
คงมีสักวันที่เราจะได้พบกัน........................
"ขอแสดงความยินดีแก่ยัยตาต้าที่กำลังจะเปงแอร์ ที่ใฝ่ฝันมานาน ดใจกะแกจิงๆๆๆๆๆๆ"
ชีวิตสุดๆ
สองเดือนแล้วที่เราเริ่มงานกับที่ใหม่ซึ่งดูเหมือนว่ายังงัยกัน (สับสน)
งานก้อโอเคนะ แต่...................................
ช่างมันอย่าคิดมากเลย ปวดหัวเปล่าๆๆๆ
เอาน่า อนาคตยังอีกยาวไกล ค้นหาตัวเองไปนะ สู้ๆๆๆๆ
......................................
ไม่ได้อัพสเปสมานานแล้ว เราคิดถึงเพื่อนๆจัง เมื่อไรน้าที่เราจะไดเจอเพื่อนๆอีก
คงมีสักวันที่เราจะได้พบกัน........................
"ขอแสดงความยินดีแก่ยัยตาต้าที่กำลังจะเปงแอร์ ที่ใฝ่ฝันมานาน ดใจกะแกจิงๆๆๆๆๆๆ"
December 28 ขอทำตามใจตัวเอง......มาแว้วววๆๆๆๆ
จาก 1 เดือนที่ทำงานมา ......สนุกว่ะ!
มีเรื่องเยอะจริง วันๆก้อปวดหัว หรือไม่ก้อสนุกชีวิตมันมีอะไรอีกตั้งเยอะ
......................
เราไม่เคยคิดเลยว่า...เราจะได้เจอพี่ๆเพื่อนๆ ที่ดีแบบนี้ เราสนิทกันเร็วมาก
มันผูกพันกันอ่ะ เราไม่รู้ว่าถ้าเราไม่ทำงานที่นี่เราแล้ว เราจะเจอเพื่อนร่วมงานที่ดีอีกหรือปล่าววว
...................................
มันเกิดอาการปิ๊งปั้ง.....ขึ้นในใจอีกแล้วววว
ไม่รู้ว่ามันจะนานหรือป่าว หรือเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันมีความสุขนะ
เกิดกำลังใจสุดๆ....อยากทำงานทุกวันเลย (อิอิ) ขำตัวเองว่ะ
แค่นี้แหล่ะ..............................ทำงานดีก่า
ใกล้ปีใหม่แล้ว...............มีความสุขมากๆนะ
December 07 new life in new society........ freshy......freshyเช้าแล้ว.....หัวซุกหัวซุน กว่าจะแกะตัวออกจากที่นอนได้มันช่างเหนื่อยยากลำบากขนาดนี้
รีบไปหมดไม่ว่าจะอาบน้ำ แต่งตัว กินข้าว จนกระทั่งนอน
เช้าต้องแออัดกะคนที่โดยสารใน บีทีเอส
สู่สังคมใหม่ที่ดูเหมือนว่า จะเป็นโลกแห่งการทำงานไปซะแล้ว
จากที่เราเข้าไปเรียนหนังสือ มีเพื่อนที่เรารัก ที่เราแคร์ ที่สนิทมากมาย แต่ตอนนี้ต้องหาเพื่อนร่วมงานใหม่
ซึ่งพวกเค้าก้อดีกะเรามาก แต่ยังงัยเราก้อคิดถึงเพื่อนของเราอยู่ดี ไม่มีใครมาแทนที่เพื่อนของเราได้อีกแล้ว
นี่คือชีวิตคราวไท่เราได้ไปลองสัมผัสและลิ้มรสมันมา มันจริงอย่างที่ใครหลายๆ ใครเค้าบอกว่ามันไม่ใช่สวรรค์ที่เราวาดฝันเอาไว้
มันจริง แต่เราว่าเรารับมันได้ ต้องทำได้สิ สนุกนะเราว่า...................
เราอยากบอกอีกอย่างว่า การที่เราตื่นเช้าเนี่ยมันทำให้เรารู้สึกว่าเรามีค่ามากกว่าที่เราเป็นอยู่ เวลาก้อมีมากขึ้น ได้ทำอะไรได้มากขึ้นกว่าเก่าอีก
นี่คื่อข้อดีของการที่เราได้ตื่นเช้าๆๆๆ
....................................
ขณะเราทำงานอยู่ที่นี่ เพื่อนของเราอีกหลายคนที่กำลังเรียนอยู่ เราอยากกลับไปเรียนนะ เราว่าการเรียนคือชีวิตเราอ่ะ
แต่ตอนนี้เราอยากหาประสบการณ์ชีวิตมากกว่า มันทำให้เรารู้สึกว่าต้องทำอะไรอีกมากเลย
..........................................
มาอัพแค่นี้แหล่ะ........ว่างๆก้อมาดูสเปสของเราบ้างนะ...........*-* September 29 รวมมิตรมาอัพหน่อย.....
สอบใกล้เสร็จแล้วเทอมนี้ เหนื่อยจริงๆเลย สอบติดๆกันมาก
เหลืออีกสองตัว ก้อเสร็จแล้ว พรุ่งนี้ และอีกสองอาทิตย์ถัดไป
พรุ่งนี้สอบเช้าแต่ยังไม่อ่าน เพราะขี้เกียจ(อิอิ)
...............................
ทัวส์หัวหิน
ไม่รู้ว่าจะล่มหริอเปล่า แต่เราคิดว่าน่าจะไม่นะ แต่มันมีเหตุผลในตัวเอง
เพราะเพื่อนบางคนมีสอบช่วงนั้นพอดี และอีกคนยังเก็บตังไม่ได้
แต่สอบเสร็จไปชัวส์ ๆๆๆๆ เพราะเราจะต้องทำงานแล้นน
เก็บตังๆๆๆๆๆ เพื่ออนาคตนะ ทุกคนสอบเสร็จแล้วเจอกันที่หัวหินนะเพื่อนๆๆๆ
....................................
สมัครงาน.......
วันนี้ไปสัมภาษณ์งานมา เหนื่อยมากมาย จากพหลโยธิน ไปสาธร รองเท้ากัดสุดๆๆๆ
แล้วก้อทำข้อสอบที่บริษัทเมิร์ก สาธร คนเยอะจัง กลัวไม่ที่นี่อ่ะ แต่ใจจริงอยากทำที่เมิร์กอ่ะ ไฮโซสุดๆๆ
สาธุ ขอให้ผ่านทีนะ .....โอ้ววพระเจ้า...มันยากมาก......กับการทำงาน
.............
เทอมสุดท้ายแล้วววว อยากให้ทุกคนรักกันมากๆ เพราะ ผ่านช่วงนี้ไปก้อจะไม่มีพวกเราที่ต้องเรียนด้วยกันอีกแล้นนน
ตักเส้นบางๆที่คั่นพวกเราไว้นะ แล้วคุณจะพบสิ่งที่ประเสริฐในชีวิตคุณ September 08 ทุกวันนี้..ทำเพื่อครอบครัว....ตัวเอง....ใกล้เรียนจบ....
เหลืออีกประมาณเดือนเศษๆๆ ก้อต้องเดินตามความฝันสักที
เฮ้อ ! ทำไมมันต้องเหนื่อยยากอย่างนี้ด้วย
3 ปีกว่าๆ นี้เราต้องผจญกับสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะเจอ และสิ่งที่คาดหวังว่าจะเจอก้อเจอ
เราอยากบอกว่ามันเหนื่อยจริงๆๆ ทั้งกาย โดยเฉพาะใจเนี่ย
เราไม่อยากเบื่อเลย แต่ก้ออดไม่ได้ ....
ที่อยู่มาได้ถึงทุกวันนี้ก้อมีพ่อแม่ น้อง เพื่อนที่เข้าใจให้กำลังใจเราตลอด
บางคนดูเหมือนจะเข้าใจ แต่ก้อไม่เข้าใจ
..............................
อยากขอบคุณจริงๆๆ
คนแรก.....แจน เราดีใจและมีความสุขมากที่มีแจนเป็นเพื่อน เพื่อนที่ไม่เคยทำให้เราเสียใจเลยสักครั้ง
ต้า เราไม่เคยคิดว่าจะมีเพื่อนสวยอย่างนี้ ต้าเป็นคนที่เราไว้ใจ และปรึกษาได้ทุกเรื่อง ทำให้เรารู้ว่ายังมีเพื่อนแท้ในมหาลัย
แอน เรารู้จักและคบเป็นเพื่อนตั้งแต่วันแรกที่เรามาที่มหาลัยจนถึงวันนี้ และทุกวันนี้มีบางอย่างที่เปลี่ยนไปในตัวแอน เราไม่เข้าใจ...ที่สุด
แนน แนนเป็นคนที่อินโนเซ้นต์มากๆ อยู่กับแนนเหมือนเราไม่ต้องมีเรื่องที่เครียด รู้สึกสบายที่อยู่กับแนน
หวาน+จัน เราเพิ่งมาสนิท ในช่วงปี 2 แต่ดูเหมือนเราคบกับกันมานาน เพราะเราคุยกันทุกเรื่อง เข้าใจจริงๆ
ผึ้ง เป็นคนที่ใส่ใจเพื่อนมากๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มีเรื่องอะไร เรารู้สึกยังงัย ผึ้งรู้ เพื่อนดีหาบากแต่เราคิดว่าเราเจอแล้วหล่ะ
โอ๋ เจอกันไม่นาน รักเพื่อนเป็นที่สุด เป็นคนที่สร้างสีสันให้กลุ่ม เป็นคนสร้างอารมณ์.....................ให้เพื่อน
หญิง เพิ่งมาสนิท ไม่คิดว่าจะเป็นคนที่ทะลึงเลยย แต่เป็นไปแล้ว เราประทับใจหญิงจริงๆๆๆ
และอีกหลายๆคนที่เราไม่ได้เอ่ยถึง เอาไว้วันอื่นหล่ะกัน
............***********............
--บาย--- September 04 Tea party......งาน ที ปาร์ตี้
พรุ่งนี้ ที่คณะมีงานปาร์ตี้สำหรับพวกเราที่กำลังจะเรียนจบ คล้ายๆกับงานปัจฉิมอ่ะ แต่ว่ามันเป็นทางการนิดนึง
เราว่ามีนอาจไม่สนุกมากเท่าไร เพราะมันคงจะเป็นทางการมากสักหน่อย แต่ก็ดีนะที่มีอะไรแบบนี้ จะได้รู้ว่าตอนนี้เพื่อนร่วมรุ่นจะเหลือเท่าไร
จะได้ผ่อนคลายสักหน่อย เพราะรู้สึกว่างานเยอะมากๆๆๆ เหนื่อยๆๆๆๆ
...................................พรุ่งนี้เป็นงัย เดี๋ยวมาบอก..................................
วันนี้แค่นี้...เดี๋ยวขยันมาอัพ......เรื่อยๆๆๆๆ
August 29 พบเพื่อ...ลาจาก.....อยู่ในส่วนลึกทุกๆวัน ที่ยังหายใจอยู่
ในหัวมีแต่คำถามที่ว่า ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไม่รู้ว่าทำไม จะต้องมีคำถามนี้เกิดขึ้นมา ตลอด
โดยเฉพาะ เวลาที่เรารู้สึกเศร้า เสียใจ เสียความรู้สึก
หรือจะจากลากับคัยสักคนที่เรารัก จะมีมั้ยที่มีคนที่คิดเหมือนเราในตอนนี้
การที่เราคาดหวังกับคัยสักคน หรืออะไรสักอย่างแล้ว ทุกอย่างมันไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดไว้
ทั้งๆที่เรา ได้ทำใจยอมรับมันอยู่แล้ว มันเศร้าจริงๆนะกับบางอย่างที่เรารู้สึก
เพื่อน.....ทำไมมันมีอิทธิพลกับเรานัก
บางคนเหมือนมีเส้นบางๆกั้นอยู่
บางคนเหมือนมีกำแพงกั้นอยู่
บางคนเหมือนมีกระจกกั้นอยู่
บางคนเหมือนมีอะไรไม่รู้
ขอให้ทำลายมันนะ อย่าทำให้เกิดความไม่เข้าใจ และรักกันได้
เราว่าทุกคน.....นั้นรักเพื่อนทุกคนนะ
เกลียดการลาจากที่สุด***---**** |
||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
